ایستگاه‌های آتش‌نشانی از جمله مراکز مهم و حیاتی خدمت‌رسانی در شهر‌ها هستند که نقش مهمی در تأمین ایمنی افراد، دارایی‌ها و محیط‌زیست دارند. بدیهی است خدمت‌رسانی به‌موقع آتش‌نشانان که مستلزم تخصیص صحیح ایستگاه آتش‌نشانی به محل حادثه می‌باشد، می‌تواند کاهش مطلوبی در صدمات جانی و مالی ناشی از حوادث ایجاد نماید. عوامل متعددی خدمت‌رسانی به‌موقع را تحت تأثیر قرار می‌دهند که تحلیل همه‌جانبه‌ی آنها به‌وسیله روش‌های سنتی به‌دلیل حجم زیاد داده‌ها امکان‌پذیر نیست. از طرفی عدم توجه به این عوامل می‌تواند نتایج و تصمیم‌گیری‌های نادرستی را در پی داشته باشد؛ لذا استفاده از ابزار تحلیل‌ رگرسیون که بتواند با حجم وسیعی از داده‌‌ها کار نماید، می‌تواند در دست‌یابی به نتایج و تصمیم‌گیری‌های صحیح مفید واقع گردد. از این‌رو این پژوهش برای اولین بار به توسعه مدل پیش‌بینی مدت‌زمان رسیدن آتش‌نشانان به محل حادثه با استفاده از روش رگرسیون خطی فازی و بکارگیری آن در تخصیص مناسب‌ترین ایستگاه آتش‌نشانی به محل حادثه با استفاده از اطلاعات سازمان آتش‌نشانی مشهد می‌پردازد. نتایج نشان می‌دهد که مدل رگرسیون خطی فازی با توجه به معیارهای ضریب‌تعیین، میانگین مربعات خطا و میانگین مربعات خطای پیش‌بینی از کارایی بهتری نسبت به سایر مدل‌های رگرسیون نظیر: خطی چندگانه، ریج، ماشین بردار پشتیبان و درختی برخوردار می‌باشد.